Szelągowski Stanisław

Nie okreslony

Szelągowski Stanisław (7 IV 1884 Antonowo k. Łomży - 15 IX 1953 Brzeziny k. Łodzi). Lekarz, taternik. alpinista, działacz tur. i społeczny. Od ok. 1918 mieszkał w Brzezinach, przez wiele lat był dyrektorem szpitala powiatowego, pełnił różne funkcje społ. w samorządzie miejskim.

W Tatrach uprawiał turystykę od ok. 1920, a taternictwo od ok. 1924 w towarzystwie m.in. Jana Stanisława Bystronia i Leona Płoszewskiego, a potem Czesława Bajera, Stanisława Motyki i Jana Sawickiego, od 1932 przechodząc drogi nadzw. trudne. Ok. 1935 był w Alpach, gdzie wszedł na Mont Blanc i Aiguille de Grepon.

Od 1929 był członkiem STPTT, potem KWPTT. W 1929 zainicjował swym wkładem Fundusz Alpinistyczny im. Mieczysława Świerza; w nast. latach fundusz ten, powiększony in. wpływami, umożliwił zorganizowanie szeregu polskich wypraw alpin.-eksploracyjnych.

W 1934-39 był członkiem zarządu (m.in. prezesem) Oddziału PTT w Łodzi, a w 1935-39 wiceprezesem Koła Taterników Łodzian.

Lit. - "Biul. PTTK", Łódź 1983, nr 3 (Jacek K. Ciesielski).