szkoły taternictwa

Nie okreslony

szkoły taternictwa i turystyki górskiej. Pierwsza tego rodzaju szkoła w Polsce, to Szkoła Taternictwa, zorganizowana z ramienia Koła Zakop. KWPTT przez Zofię Radwańską-Kuleszynę (-Paryską) w 1939. Szkoła ta mieściła się w już dziś nie istniejącym, maleńkim dwuizbowym starym schronisku PTT na Gąsienicowej Hali, bezinteresownie udzielonym Szkole na bazę przez kierowniczkę Murowańca, Barbarę Woyzbun. Do Szkoły Taternictwa przyjmowano za niewysoką opłatą każdego, kto się zgłosił, przy czym prowadzono kurs niższy dla taterników początkujących i wyższy dla zaawansowanych.

Pierwszym instruktorem Szkoły Taternictwa był taternik i przewodnik tatrz. I klasy, Stanisław Motyka, a po jego wyjeździe w końcu lata 1939 instruktorstwo objął taternik Tadeusz A. Pawłowski. Wybuch II wojny świat. przerwał rozrastającą się szybko działalność Szkoły, która w ciągu jednego zaledwie sezonu letniego zdołała przeszkolić w taternictwie kilkadziesiąt osób.

W 1948 » Komisja Szkolenia Górskiego KWPTT zorganizowała Szkołę Turystyki Górskiej i Taternictwa KWPTT, z siedzibą w Zakopanem. Szkoła ta prowadziła szkolenie tur., tatern., przewodnickie i in. Kierownikiem był W.H. Paryski. W 1950 zarząd gł. PTT zlikwidował zarówno Komisję, jak i Szkołę.W nast. latach (od 1959?) Klub Wysokogórski prowadził na Gąsienicowej Hali, początkowo z przerwami, Szkołę Taternicką, w 1974 przemianowaną na Centralny Ośrodek Szkolenia (COS) Pol. Związku Alpinizmu. Siedzibą Szkoły w 1973 stała się "Betlejemka" na Gąsienicowej Hali. Kierownikami Szkoły i Ośrodka byli m.in.: Zdzisław Jakubowski (1959, 1970-74, 1975-84), Waldemar Betlejewski (1974), Piotr Malinowski (1984-87), Bogumił Słama (od 1988).Ok. 1970 zorganizowano stałą szkołę taternictwa w Tatrach Słow., z siedzibą w schronisku przy Popradzkim Stawie.

Lit. - Krzysztof Baran: Szkoła na Gąsienicowej. "Dz. Pol." 1978, nr 263.