Szubert Awit

Nie okreslony

Szubert Awit (3 VII 1837 Oświęcim - 27 V 1919 Szczawnica, poch. w kaplicy na cment.). Malarz (krak. SSP 1856 i w Rzymie 1856-59), fotograf zawodowy (uczeń Bohra i Angerera w Wiedniu 1860-63). W powstaniu 1863 był kurierem.

W 1867 osiadł w Krakowie, gdzie otworzył zakład fotograficzny. Dużo czasu spędzał w Szczawnicy, gdzie również miał zakład. Należał w swoim czasie do najlepszych fotografów polskich.

Swoje pierwsze fotografie w Pieninach robił już w 1865-66, a w 1871 rozpoczął intensywną działalność fot. w Pieninach i Tatrach. Przy ówczesnym sprzęcie i technice fot. każda wycieczka w celach fot. była wyprawą, w której uczestniczyło kilku przewodników i tragarzy dźwigających w skrzynkach nie tylko wielki i ciężki aparat fot. z przyborami bezpośrednio potrzebnymi do robienia zdjęć, ale również przenośną ciemnię i butelki z płynami do natychmiastowego wywoływania i utrwalania zdjęć robionych na dużych szklanych kliszach.

Niektóre jego zdjęcia tatrz. były wydane przez TT techniką heliograwiurową jako dodatki do "Pam. TT" w 1889-1901. Wyszło też osobno kilka albumów zdjęć górskich S., np. Album widoków tatrzańskich (1876) oraz Widoki z Tatr i Pienin (1878). Są to teki z oryg. fotografiami nalepionymi na kartony (in quarto), z drukowanymi objaśnieniami. Stanowią dziś cenny materiał dokumentarny.

Lit. - "Fotograf Pol." 17, 1932, nr 3 (Aleksander Maciesza). - Jan Sunderland: Początki polskiej fotografii tatrzańskiej, V. "Fotografia" 7, 1959, nr 6. - Jerzy Koziński: Fotografia krakowska w latach 1840-1914. Kr. 1978.