śnieg wieczny
Terminologia
Bywają lata, a nawet wiele lat z rzędu, kiedy niektóre płaty śniegowe w Tatrach leżą nie topniejąc w ciągu sezonów letnich. Płaty takie nazywa się czasem "wiecznym śniegiem", aczkolwiek nie w dosłownym znaczeniu. Słynna z takich "wiecznych śniegów", a nawet rzekomego "lodowczyka" Dzika Dolina pod Łomnicą, jak również Śnieżna Dolina pod Lodowym Szczytem, w ciągu ostatnich 70 lat, jak zaobserwowano, bywały niejeden sezon prawie wolne od śniegu. W Tatrach teoretyczna linia wiecznego śniegu przebiega na wysokości ok. 2300 m, ale lodowce, a nawet stałe pola firnowe utworzyć się nie mogą, gdyż ani rzeźba terenu, ani klimat temu nie sprzyja. Powyżej 2300 m nie ma dostatecznie obszernych basenów, gdzie mógłby się długo gromadzić spadły śnieg, zaś opady śnieżne nie są dość obfite. Niektórzy badacze, zwł. lat ostatnich, uważają, że owe "lodowczyki" w Tatrach zasługują na miano prawdziwych lodowców, ale są to jedynie » śnieżniki.