Świnica

Szczyty

Wysokość: 2301 m (wierzchołek pd.-wsch. - udostępniony turystycznie) 2291 m (wierzchołek pn.-zach.)

Nazwa słowacka: Svinica

Nazwa szczytu pochodzi najprawdopodobniej od jego kształtu, widzianego od północy i przypominającego świński ryj. Świnica jest jednym z najpopularniejszych szczytów tatrzańskich - od drugiej poł. XIX wieku odwiedziło go wiele znanych osób, m.in. Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Maria Skłodowska-Curie, Stefan Zeromski, Mieczysław Karłowicz, Włodzimierz Iljicz Lenin, Władysław Orkan, Jarosław Iwaszkiewicz i Stanisław Wyspiański. Ponieważ Świnica znacznie przewyższa okoliczne szczyty jest bardzo niebezpiecznym miejscem podczas burzy – w 1939 r. po uderzeniu pioruna zginęło tutaj sześć osób (pięciu harcerzy oraz ich opiekun).

Położenie

Świnica wznosi się w głównej grani Tatr i stanowi w niej ostatni szczyt należący do Tatr Wysokich. Góruje nad trzema walnymi dolinami: Gąsienicową, Pięciu Stawów Polskich i Walentkową. Jest zwornikiem długiej, bocznej grani, biegnącej przez Kozi Wierch i Granaty do Wołoszyna.

Widok

Znacznie górująca nad sąsiednimi szczytami Świnica jest jednym z najlepszych punktów widokowych w Polskich Tatrach. Z jej wierzchołka doskonale widać szczyty w otoczeniu Doliny Gąsienicowej i Morskiego Oka, Tatry Zachodnie oraz kilka tatrzańskich kolosów, m.in. Durny Szczyt, Lodowy Szczyt, Pośrednią Grań, Jaworowe Szczyty, Sławkowski Szczyt, Małą Wysoką i Gerlach.

Pierwsze wejście

Maciej Sieczka 1867 r. (samotnie), zimą Jerzy Maślanka 30 grudnia 1907 r. (samotnie).

Literatura

Walery Eljasz: Świnnica... "Kłosy" 1870, nr 262; Bronisław Gustawicz: Kilka wspomnień z Tatr "Wędrowiec" 1879, nry 140-150; Władysław Ludwik Anczyc: Wspomnienie z Tatr "Pam. TT" 3, 1878.