Tatry Zachodnie

Nie okreslony

Tatry Zachodnie; Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry; Liptauer Alpen, Liptauer Tatra, Liptauer Hochgebirge, Arva-Liptauer Hochgebirge, Westliche Tatra; Liptói-Tátra. PS. Część Tatr ciągnąca się od Huciańskiej Przełęczy (oddzielającej w ogóle Tatry od Choczańskich Wierchów) aż po Przełęcz Liliowe (która odgranicza Tatry Zach. od Tatr Wys.). Odległość tych dwóch przełęczy w prostej linii wynosi ok. 29 km. Tatry Zach. stanowią mn.w. połowę całego obszaru Tatr. Wsch. część ich pn. stoków należy do Polski, a reszta pn. stoków i wszystkie pd. zbocza znajdują się w Słowacji.

Najwyższymi szczytami Tatr Zach. są kolejno: Bystra (2250, 2248 m), Raczkowa Czuba, (2189, 2193 m), Baraniec (2184, 2184 m), Banówka (2178, 2178 m), Starorobociański Wierch (2176, 2172, 2176 m). Zasięg T.Z. jest zasadniczo w pol. literaturze od dawna ustalony: od Huciańskiej Przełęczy po Liliowe; jedynie w ogólnej literaturze geogr. zdarzają się odchylenia. W literaturze obcojęzycznej niektórzy autorzy obcinają T.Z. na zachodzie (» Tatry), a na wschodzie powiększają o grupę Liptowskich Kop odcinając je sztucznie od Tatr Wysokich (» podziały).Nazwa Tatry Zachodnie w pol. literaturze upowszechniła się od 1868; w XIX w. używano na ich oznaczenie także nazw: Hale Liptowskie, Hale Liptowsko-Orawskie, Hale Liptowsko-Nowotarskie.