Tetmajer Adolf Przerwa

Nie okreslony

Tetmajer Adolf Przerwa (1813 Kwiatonowice k. Gorlic - 20 V 1892 Kraków), wnuk Stanisława i syn Karola Tetmajerów, a ojciec » Kazimierza i » Włodzimierza Tetmajerów. W 1831 walczył w Powstaniu Listopadowym, następnie był czynny w konspiracjach galic. i emigrował do Francji, gdzie w Paryżu studiował prawo. Ok. 1840 wrócił do Galicji i do 1848 mieszkał w Tarnowskiem. Przyjaźnił się z Wincentym Polem.

W 1832 był towarzyszem Seweryna Goszczyńskiego w jego wycieczkach tatrz. Od 1859 gospodarował na Podhalu w swoim majątku w Ludźmierzu (z folwarkami w Krauszowie i Rogoźniku), zakupionym w owym roku od Klementyny Homolacsowej. Przez szereg lat (np. w 1868) był marszałkiem pow. nowotarskiego i posłem na Krajowy Sejm Galicyjski.

W 1858 ożenił się z Leonią Krobicką z Harklowej (zm. 10 I 1862), a po jej śmierci z Julią Grabowską z Warszawy w 1864. Synem z pierwszego małżeństwa był Włodzimierz (malarz i literat), a z drugiego Kazimierz (poeta i prozaik). W 1872 i 1873 u Adolfa T. w Ludźmierzu mieszkał S. Goszczyński i wtedy poznał go młodszy syn Adolfa, Kazimierz.

W 1877-83 Adolf T. rozprzedał stopniowo swój majątek w Ludźmierzu, a w 1880 zakupił majątek Wilkowisko k. Limanowej, ale wkrótce go sprzedał i zamieszkał w Krakowie już ok. 1880. Adolf T. pisywał wiersze okolicznościowe i jest autorem pracy Dolina Nowotarska pod względem stosunków klimatycznych, rolniczych i przemysłowych ("Dz. Roln." 1862, nr 1); w pracy tej daje też charakterystykę ludności góralskiej.

Lit. - Krystyna Jabłońska: Kazimierz Tetmajer. Kr. 1969. - Zbigniew Polski: Tetmajerowie. Oświęcim 1989.