Tetmajer Józef Przerwa

Nie okreslony

Tetmajer Józef Przerwa (14 III 1804 Czermna k. Jasła - 25 III 1880 Kraków), syn »Wojciecha Tetmajera, młodszy brat » Leona Tetmajera, a stryjeczny brat(?) » Adolfa Tetmajera. Matematyk (uniw. w Wiedniu 1822-25), poeta, w 1831 uczestnik Powstania Listopadowego, działacz patriot. (w 1830-33 w konspiracji w Galicji, potem we Francji, gdzie był budowniczym dróg wielkiej komunikacji). Ok. 1846 wrócił do Galicji i był geometrą sądowym w okręgu tarnowskim, a później osiadł w Krakowie. Autor prac mat. (1847-79), czł. koresp. AU 1873.

Przyjaźnił się z Sewerynem Goszczyńskim, który w 1831-32 mieszkał z nim (u matki T.) w Mikołajowicach (k. Wojnicza) i opisał to w swym Dzienniku podróży do Tatrów. T. zapewne był w Tatrach już przed 1829. T. ogłosił m.in. dwa zbiorki swych wierszy: Pieśni (Lw. 1829) i rozszerz. wydanie Poezje liryczne (Lw. 1830). W obu wydaniach była jego Pieśń wojskowa, popularna w czasie Powstania Listopadowego i później, a zaczynająca się od słów: "Jak wspaniała nasza postać". We wspom. zbiorkach ukazały się też jedne z pierwszych wierszy tatrz. i podh., m.in. Przy Morskiem Oku (pierwszy utwór poetycki na ten temat), Czorsztyn i Góral na polanie (w stylu sielanek).

Lit. - "BLP" 9, 1972. - "BUP" cz. III, 1986. - "LP-PE" 2, 1987.