turnia
Terminologia
W gwarze podh.: b. stromy, urwisty, skalisty szczyt, albo też wyróżniająca się urwista skała w grani szczytu lub w jego ścianie, czy też na zboczu. Zdrobn.: turniczka (turnicka). Synonimem słowa turnia jest turnica ; tym ostatnim terminem oznacza się też czasem turnię o kształcie mniej wysmukłym, bardziej przysadzistym. Wszystkie te słowa (turnia, turniczka, turnica) przeszły z gwary podh. do tatern. terminologii topogr. i do ogólnego języka polskiego. Słowo turnie (plur.) w gwarze podh. ma też dodatkowe znaczenie: skały w ogóle lub skalisty teren (nawet bez formacji skalnych o kształtach typowych turni); podobnie zdarza się w dawniejszej literaturze tatern., gdzie np. "wspinać się po turniach" znaczy po prostu "wspinać się skalistym terenem". Słowo turnia wywodzono albo wprost z niem. Turm (= wieża, ale także turnia), albo z niem. Turm poprzez węg. torony. Pośrednictwo węg. wydaje się wątpliwe.