Ustupski Jerzy

Nie okreslony

Ustupski Jerzy (1 IV 1911 Zakopane). Taternik, ratownik górski, działacz tur., zawodnik i działacz sport. (narciarstwo i wioślarstwo), olimpijczyk. Z zawodu najpierw drukarz, potem w 1936-39 studia na AWF w Warszawie (mgr wych. fiz. w 1945 na UJ). W czasie II wojny świat. uczestnik ruchu oporu (AK). Po wojnie burmistrz Zakopanego 1948-50, kier. schroniska PTTK na Gąsienicowej Hali 1951-53, dyr. Ośrodka Sport. GKKFiT w Zakopanem 1953-68, prezes Związku Podhalan 1976-79.Jako narciarz był zawodnikiem Sekcji Narc. PTT w Zakopanem. W wioślarstwie (AZS Kraków) był zawodnikiem w dwójkach podwójnych; w 1932-49 był mistrzem Polski sześć razy, mistrzem Europy w 1935, brązowym medalistą olimpijskim w 1936.Taternictwo uprawiał gł. w 1928-36, z Bronisławem Czechem, Antonim Kenarem, Wiesławem Stanisławskim, Zbigniewem Korosadowiczem i in., dokonując wtedy szeregu pierwszych wejść, np.: wsch. ścianą Kościelca, pd.-zach. ścianą Kozich Czub, pd.-zach. granią i zach. ścianą Żabiego Mnicha, pn.-zach. uskokiem Wsch. Żelaznego Szczytu.Członkiem GOPR został dopiero w 1953, ale już od 1928 brał udział w wyprawach ratunkowych. W 1956-74 był prezesem zarządu gł. GOPR. Po II wojnie świat. był też działaczem sport. i tur., m.in. sędzią narc. i wioślarskim, a w 1950-52 członkiem ZG PTTK.Opublikował dwa podręczniki: Turystyka (Wa. 1952) i Poradnik turysty narciarza (Wa. 1953), a ponadto artykuły na tematy tur., narc. i in.

Lit. - "Podhalanka" 1987, nr 1. - "MES" 2, 1987.