Vogel Paweł

Nie okreslony

Vogel Paweł, od 1955 Fogel (15 IX 1904 Wadowice). Taternik, alpinista, instruktor narc. PZN od 1938, przewodnik tatrz. od 1963, klasy II od 1966, z zawodu nauczyciel szkół średnich (studia na Uniw. Pozn. i warsz. AWF). W 1945 zamieszkał w Zakopanem. W 1951-57 był kier. schroniska w Starej Roztoce.

Turystykę w Tatrach uprawiał od 1914, taternictwo od 1924. Dokonał wielu pierwszych wejść, m.in.: środkiem górnych urwisk pn. ściany Małego Kiezmarskiego Szczytu (w 1932, z Wiesławem Stanisławskim), dwie nowe drogi pn. ścianą Jaworowego Szczytu (1932, z tymże), lewym filarem pn.-wsch. ściany Cubryny (1949, z bratem Januszem i Adamem Truszkowskim), a w zimie np.: II wejście zimowe pd. ścianą Zamarłej Turni (1947, z Ludwikiem Ziemblicem) oraz I wejście zimowe zach. i wsch. ścianą Kościelca (1947 i 1949, z tymże) i pn.-wsch. filarem Ganku (1948, z bratem Januszem).

W 1934 przy próbie I przejścia » Grani Tatr przebył z Janem Staszlem grań od Murania po Rysy (w 13 dni). Był instruktorem na kursach tatern. i narc. Wspinał się też w Alpach Austriackich.Pisywał w "Taterniku" i dziennikach na tematy tatern., np.: Pamięci zdobywcy północnej ściany Małego Kiezmarskiego ("Tat." 17, 1933, nr 5-6), Epopeja Jaworowego skończona (tamże). Serię opowiadań o tematyce tatern. ogłosił w 1961 ("Dz. Pol.") i 1978 ("Przekrój" nr 1744).