Bustrycki Jędrzej (Andrzej) Kasprzak
Ludzie
Bustrycki Jędrzej (Andrzej) Kasprzak (22 V 1860 Bustryk - 8 V 1935 Czerwienne, poch. w Zębie). Właśc. nazwisko B. to Kasprzak, znany był jednak powszechnie pod swym przydomkiem Bustrycki (od rodzinnego Bustryku). Góral podh. z Bustryku powyżej Białego Dunajca, baca na Gąsienicowej Hali, potem długoletni dzierżawca najpierw starego drewnianego schroniska TT na Gąsienicowej Hali, a następnie drewnianego schroniska ("Betlejemka") współwłaścicieli Gąsienicowej Hali.
Był typową postacią dawnej góralszczyzny, dobrze znaną ówczesnym turystom i darzoną przez nich wielką sympatią, podobnie jak jego żona Agnieszka (ur. 25 XII 1866 w Czerwiennem, zm. 31 IX 1941 tamże, poch. w Zębie), zwana powszechnie przez turystów Babką lub Bustrysią. W późniejszych latach w prowadzeniu schroniska coraz bardziej pomagali im córka Agnieszka i syn Jędrek, którzy potem całkowicie przejęli prowadzenie "Betlejemki" i następnie postawionego opodal większego drewnianego schroniska. W pierwszej poł. lat międzywoj., gdy starzy Bustryccy jeszcze głównie sami prowadzili schronisko, ona nieraz długie okresy była tam bez męża, najwyżej z małą wnuczką Helcią.
Starzy Bustryccy są nieraz wspominani w literaturze tatrz., np. w Zakopiańskich wspominkach Mariana Maurizio (Kr. 1985), a fotografia starego B. nieraz pojawiała się bezimiennie w różnych publikacjach i na pocztówkach tatrz. jako Gazda lub Typ górala.