Wantule

Nie okreslony

Wantule (ok. 1170-1350 m). P. Lesista część dna Miętusiej Doliny, ciągnąca się od Wyżniej Miętusiej Równi w górę do Wielkiej Świstówki. Pierwotny las świerkowy porasta tu dno doliny i porozrzucane na nim wielkie złomy skalne (w podh. gwarze wanty lub wantule - stąd nazwa Wantul). Owe bryły skalne pochodzą z olbrzymiego obrywu skalnego (ok. 22 miliony m3), który w zamierzchłych czasach, już po zniknięciu lodowców w Tatrach, runął z pobliskiego stoku Czerwonych Wierchów, zwanego obecnie: Dziurawe. Według podania góralskiego spadające skały zasypały w W. szałas ze złymi juhasami, którzy odmówili przytułku wędrownemu staruszkowi. W. należą do najpiękniejszych zabytków pierwotnej przyrody leśnej w Tatrach i zasługują na szczególną ochronę. W maju 1968 dużą część lasu w W. powalił wiatr halny.

Lit. - Marian i Stanisław Sokołowscy: Wantule. "Ochr. Przyr." 16, 1936.