wątrobowce
Rośliny
Nazwa słowacka: Hepaticae
Należą do typu mszaków (Bryophyta). Są to rośliny niższe, zarodnikowe. Postać mają plechowatą lub, częściej, wyglądają jak łodyżki trochę dziwnie ulistnione. Rozmnażają się przez zarodniki lub wegetatywnie przez rozmnóżki. Rosną w miejscach wilgotnych, cienistych, wśród skałek, kamieni, po brzegach potoków, na humusie itp. Wykazują zróżnicowanie na gatunki "wapienne" i "granitowe". Występują, zależnie od gatunków, w różnych piętrach roślinności.
W Tatrach, prócz pospolitych w. jak porostnica (Marchantia polymorpha), żyje sporo b. ciekawych, a niektóre z nich w Polsce występują tylko w Tatrach. Do takich należy merkia Blytta (Moerckia blytti) znajdowana gł. na wyleżyskach, gwiaździanka Lindenberga (Asterella lindenbergiana) na wapieniach i humusie, tarczołuskowiec czterodzielny (Peltolepis quadrata) b. rzadki arktyczno-alpejski gatunek, również rzadka soteria alpejska (Sauteria alpina), mannia włosista (Mannia pilosa) znaleziona w Tatrach Pol. tylko w 2 miejscach i w Pieninach w wąwozie Homole, oraz liczne inne. Buceżja rumuńska (Bucegia romanica) jest starym trzeciorzędowym reliktem, ma plechę zielonkawą, brzegiem fioletowo nabiegłą. Rośnie od piętra kosówki wzwyż, zwł. w Tatrach Biel., poza Tatrami istnieje tylko w Karpatach rumuńskich. Nowa odmiana tatrz., wysokogórska Scapania cuspiduligara var. tatrica została odkryta w 1960 r. na mylonitach Szpiglasowej Przełęczy. W całych Tatrach do 1962 r. podano 192 gatunki wątrobowców. Kopalne szczątki w. są b. rzadkie, ich szczątki pojawiają się w okresie karbońskim.