Wicherkiewicz Jerzy

Nie okreslony

Wicherkiewicz Jerzy (? Kraków ? - VI 1944 k. Kazimierzy Wielkiej w Miechowskiem). Krak. taternik, działacz ruchu oporu w czasie II wojny świat. pod okupacją niemiecką. W latach wojennych mimo utrudnień i ryzyka ze strony okupanta przyjeżdzał często w Tatry i był w owych latach jednym z bardziej aktywnych taterników, zwł. w 1942 i 1943. Wspinał się na trudnych drogach z Janem Krupskim, Stanisławem Siedleckim, Jerzym Mierzejewskim, Zbigniewem Korosadowiczem i Janem Józefem Szczepańskim. Uczestniczył wtedy w przejściu kilku nowych dróg, m.in. prawą częścia pd.-wsch. ściany Zamarłej Turni (z S. Siedleckim), lw. filarem pn. ściany Kozich Czub (z tymże). W 1944 przy dekonspiracji swojej grupy ruchu oporu w Krakowie, ledwie zdołał uniknąć aresztowania przez gestapo i ukrywał się w Miechowskiem. Wskutek jakiejś tragicznej pomyłki został wtedy zamordowany przez nie znanych partyzantów.

Lit. - Jan Józef Szczepański: Wspomnienie o Jerzym Wicherkiewiczu. "Taterniczek" nr 10, 1966.