Wrześniak Stanisław

Nie okreslony

Wrześniak Stanisław, przezwisko Stryk (16 IX 1912 Zakopane - 28 III 1980 Chicago). Zak. taternik, narciarz, elektromonter. Mimo zniekształconej nogi (po zapaleniu stawów) jeździł na nartach, brał udział w zawodach narc. i uprawiał taternictwo. Był członkiem zakop. KS "Strzelec".

W 1938-39 należał do zakop. klubu » "Makolągwy" i wtedy wspinał się najbardziej intensywnie, m.in. ze swym bratem Czesławem oraz ze Zdzisławem Dziędzielewiczem, Zbigniewem Kubińskim, Zenonem Michalikiem, Stanisławem Motyką i Konstantym Steckim jun., częściowo już ze stosowaniem techniki hakowej. Oprócz powtarzania znanych już dróg (np. na Zamarłej Turni i Żlebem Drégea na Granaty) uczestniczył w pierwszych wejściach nowymi drogami na lw. części pd. ściany Niebieskiej Turni, lw. częścią wsch. ściany Zawratowej Turni, dolną częścią Komina Świerza na zach. ścianie Kościelca, od pd. na Zmarzłą Przełęcz, na pd. ścianie Zamarłej Turni (dwie nowe drogi). Brał też udział w próbie wejścia górną częścią pn.-wsch. ściany Mnicha.

Na początku okupacji niem. wraz z bratem Czesławem ukrywał się często w górach i wtedy nieraz chodzili na wspinaczki; 5 III 1941 obaj bracia wyruszyli przez Tatry i Słowację na Węgry, skąd przedostali się na Zachód. Po wojnie Stanisław W. osiadł w Chicago.

Lit. - "Tat." 56, 1980, nr 2 (Zdzisław Kirkin-Dziędzielewicz).