Wysocka-Bernadzikiewiczowa Zofia

Nie okreslony

Wysocka-Bernadzikiewiczowa Zofia, potem Jakubowska (ur. 1910), w 1936-44 żona » Tadeusza Bernadzikiewicza, po II wojnie świat. żona Janusza Lecha Jakubowskiego. Taterniczka, alpinistka. Wspinała się w Tatrach w 1934-47, najczęściej w towarzystwie Tadeusza Bernadzikiewicza, ale także Macieja Zajączkowskiego, Wawrzyńca Żuławskiego i in., przechodząc też nowe drogi, m.in. na Świstowym Rogu, Świnicy, Świstowym Szczycie, Zmarzłych Czubach i Małej Buczynowej Turni. Uczestniczyła w pierwszych wejściach zim. na Świstowy Róg, Wyżnią Kiezmarską Przełęcz z Dzikiej Doliny, przez Nowy Wierch granią na Hawrań itd. W 1936 pomagała w instruktażu na kursie taternickim. W Alpach w 1937 była m.in. na Aiguille de Bionassay i Dôme du Gouter w masywie Mont Blanc. Tegoż roku była też na Sycylii i weszła z mężem na Etnę (3263 m). W 1938 byli oboje w górach Korsyki i dokonali tam kilku nowych wejść, np.: Capo Rosso di Trinbolaccia pn.-zach. ścianą i Monte Cinto jego nadzwyczaj trudną pn.-zach. ścianą.

Jest autorką dwóch serii reportaży drukowanych w warsz. "Kurierze Porannym": o wyprawie w Alpy i wejściu na Etnę w 1937 oraz o górach Korsyki w 1938.

Lit. - Halina Ptakowska-Wyżanowicz: Od krynoliny do liny. Wa 1960.