Zamagurze Spiskie

Nie okreslony

Zamagurze Spiskie lub po prostu Zamagurze; Zamagurie lub Spišská Magura. PS. Część Spisza, która leży na pn. od gł. grzbietu Magury Spiskiej. Zach granicę Z.S. stanowi rz. Białka (z wyjątkiem wsi Nowa Biała), a pn. granicą jest rz. Dunajec i jej pr. dopływ Lipnik.

Całe Z.S. należało dawniej do Węgier, od 1920 niewielka pn.-zach. część do Polski, a reszta do Słowacji. W 1939-45 pol. część Z.S. była wcielona przez Niemców do republiki słowackiej ("slovenský štát").

Gł. miejscowości polskiej części Z.S.: Niedzica, Niżnie i Wyżnie Łapsze, Falsztyn, Frydman, Krempachy, Nowa Biała, Trybsz, Dursztyn, Czarna Góra, Jurgów, Rzepiska, Łapszanka, Kacwin.Gł. miejscowość słowackiej części Z.S.: miasteczko Stara Wieś Spiska, a z licznych wsi najbliżej Tatr leżą Osturnia, Wielka Frankowa i Mała Frankowa czyli Frankówka.

Lit. - Jan Grzegorzewski: Na Spiszu. Studya i teksty folklorystyczne. Lw. 1919. - Eduard Pavlik: Polské vplyvy a Spišská Magura. "Spiš" 2, 1968. - Zamagurie. Národopisná monografia oblasti. Poprad, Košice 1972. - Tadeusz M. Trajdos: Zamagurze Spiskie, fenomen przetrwania polskości. Szczawnica 1990. - Tenże: Rusnackie wioski na Zamagurzu Spiskim. "Prace Pienińskie" nr 2, 1990.