Zierhoffer Stanisław

Nie okreslony

Zierhoffer Stanisław (1925 Lwów), syn » Augusta Zierhoffera. Taternik, alpinista, polarnik, lekarz (radiolog), od 1945 zamieszkały w Poznaniu.

Taternictwo uprawiał od 1950, uczestnicząc w 1957-61 w pierwszym zim. przejściu wielu trudnych dróg, np. wsch. ścianą Mniszka, pd. ścianą Smoczego Szczytu, od pn.-wsch. na Niżnią Teriańską Przełęcz. W 1957 brał udział w I przejściu zim. Grani Tatr Pol. od Żabiej Czuby do Wołoszyna (w 8 dni).

Był b. aktywnym działaczem Klubu Wysokogórskiego w Poznaniu, m.in. prezesem w 1956-57 i 1975-79.

Wspinał się również w Alpach i Kaukazie oraz uczestniczył w pol. wyprawach alpin. w różne góry świata dokonując tam wielu trudnych wejść szczytowych, m.in. w Hindukusz w 1960 (z wejściem na Noszak 7492 m, ówczesny pol. rekord wysokości) i 1962 (jako kier.), Spitsbergen w 1965, Wysoki Atlas zimą 1969 (zastępca kier.), Karakorum w 1971 (również zastępca kier.), Cordillera Blanca (Peru) w 1976 (kier.), góry Nowej Gwinei w 1979. Z. jest autorem artykułów w czasopismach tatern. oraz współautorem książki Ostatni atak na Kunyang Chhish (Wa. 1973). W 1968 został członkiem hon. Klubu Wysokogórskiego.

Syn Stanisława Z., Marek Zierhoffer, jest również taternikiem i także został prezesem Klubu Wysokogórskiego w Poznaniu (od 1982).