Ziętkiewicz Władysław
Nie okreslony
Ziętkiewicz Władysław (23 V 1892 Dembno k. Bochni - 20 VI 1940 pod Raon LEtape we Francji). Taternik, narciarz, działacz na polu wychowania fiz., z zawodu wojskowy (płk).
Przed I wojną świat. był członkiem Sokoła i Drużyn Bartoszowych. W 1914-18 służył w wojsku austr., m.in. na froncie włoskim w Dolomitach, następnie w Wojsku Polskim, w 2 Pułku Strzelców Podh. W 1919-20 jako kapitan był pierwszym dowódcą »Kompanii Wysokogórskiej. Był wtedy b. czynny jako narciarz wysokogórski i jako taternik; chodził dużo po Tatrach z Mieczysławem Świerzem, np. razem przeszli pd. ścianę Zamarłej Turni. W 1920 walczył na froncie wsch. jako dowódca batalionu.
W 1921-24 jako major dowodził znowu Kompanią Wysokogórską i był wiceprezesem Sekcji Tur. PTT. Wraz ze swymi żołnierzami udzielił wtedy wybitnej pomocy przy budowie » Murowańca na Gąsienicowej Hali; był jednym z gł. współtwórców owego schroniska. Pomagał też w przygotowaniu na zimę niezagospodarowanych schronisk tatrz. W nast. latach należał do czołowych działaczy Pol. Związku Narc. i aż do lutego 1938 był wicedyr. Państw. Urzędu Wychowania Fiz. i Przysposobienia Wojskowego. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 jako dowódca (płk) 2 Pułku KOP armii "Karpaty", a następnie w Wojsku Pol. we Francji jako dowódca 2 Pułku Grenadierów Wielkopolskich. Po bitwie pod Baccarat (17 VI 1940), gdzie osobiście prowadził swych żołnierzy do kontrataku, Z. 20 VI 1940 wracając nocą samochodem z odprawy u generała wpadł w niem. zasadzkę pod Raon LEtape i poległ. Z. jest autorem artykułów w prasie wojsk. i sport.; spraw tatrz. i zakop. dotyczą: Sekcja turystyczna P.T.T. ("Wierchy" 1, 1923, pod krypt. Z.), Tatrzańskie Pogotowie Ratunkowe (tamże 1, 1923), Klub Sportowy "Krokus" (tamże 1, 1923), Narciarstwo wojskowe a cywilne ("Sport Zim." 2, 1930, nr 1), a także jego autorstwa są dwa podręczniki: Sprzęt narciarski (Wa. 1929, wyd. 3: 1934) i Jazda na nartach (Wa. 1930, wyd. 2: 1933).
Lit. - Stanisław Łoza: Czy wiesz kto to jest? Wa. 1938. - Bolesław Chwaściński: Z dziejów taternictwa. Wa. 1979.
