Związek Ziem Górskich

Nie okreslony

Związek Ziem Górskich (ZZG). Został zainicjowany w sierpniu 1936 na Zjeździe Górskim w Sanoku, a formalnie ukonstytuował się w listopadzie 1936 w Warszawie. W skład ZZG wchodziły liczne instytucje państw. (np. Izby Przem.-Handl.) i duże stowarzyszenia społ. (m.in. Pol. Zw. Narc., Pol. Tow. Tatrz., Zw. Podhalan), pracujące na obszarze gór polskich.

ZZG koordynował poczynania organizacji kult., oświat., społ., nauk., gosp., tur. itd. oraz sam popierał lub podejmował podobną działalność, również w dziedzinie planowania regionalnego. Dużo uwagi poświęcano ochronie swojszczyzny, tj. regionalnej kultury lud. poszczególnych grup górali polskich. Urządzano na przemian Zjazdy Górskie, Tygodnie Gór i » Święta Gór z występami regionalnych grup lud. i dyskusjami nad różnymi problemami polskich ziem górskich.

ZZG wydawał » "Biuletyn Związku Ziem Górskich" (1938-39), » "Wiadomości Ziem Górskich" (1939), » "Rocznik Ziem Górskich" (1939), sprawozdania i in. publikacje o różnorodnej treści. Prezes ZZG: min. gen. Tadeusz Kasprzycki, wiceprezesi: Aleksander Bobkowski, Walery Goetel i Janusz Rudnicki. Siedziba: Warszawa. Koniec działalności ZZG nastąpił z wybuchem II wojny świat., tuż przed organizowanym Świętem Gór w Zakopanem.

Lit. - Walery Goetel: Zagadnienia regjonalizmu górskiego w Polsce. "Wierchy" 14, 1936. - Tenże: Zjazd Górski w Sanoku. Tamże. - Tenże: Powstanie Związku Ziem Górskich. Tamże. - "Wierchy" 15, 1937 i 16, 1938 oraz publikacje ZZG.