żubr

Ludzie

żubr (Bison bonasus ). Według Bethlenfalvyego żubry przed paruset laty docierały w swych letnich wędrówkach w same Tatry, stale przemieszkując u podnóża ich zach. części na Orawie, zwł. w okolicach Zuberca, który jakoby otrzymał swą nazwę właśnie od ż., i gdzie podobno zostały znalezione ich kości (wiadomość nie udokumentowana).

Od 1885 sprowadzał Christian Hohenlohe do swego tatrz. zwierzyńca "żubry". W stadzie tym jednak ostatecznie znalazły się tylko dwa żubry eur., pochodzące z Pszczyny, a pozostałe 42 sztuki były amer. bizonami (Bison bison ).

Wszystkie te zwierzęta przebywały w okolicach Jaworzyny Spiskiej. Nie służył im klimat i niewola. Źle się mnożyły, chorowały. Po jakimś czasie część z nich padła, część odstrzelono na polowaniach, a ostatni "żubr tatrzański", mieszaniec żubra z bizonem, został przekazany w 1932 do ogrodu zool. w Pradze.

W 1957 władze pol. ofiarowały Czechosłowacji parę ż. białowieskich, którą czas jakiś trzymano koło Tatrz. Łomnicy, a potem umieszczono w specjalnym zwierzyńcu dla żubrów w Topolczankach, razem z trzecim żubrem z Polski i dwoma z ZSRR.