Żuławska Kazimiera

Ludzie

Żuławska Kazimiera z Hanickich (22 II 1883 Czemerysy, Podole - 18 IV 1971 Warszawa), od 1907 żona » Jerzego Żuławskiego. Romanistka (studia na Uniw. Lwow. 1904-07 i w Bernie, gdzie w 1910 dr filoz.), taterniczka i alpinistka.

Z mężem i jego bratem Januszem wspinała się w Alpach i Tatrach, dokonując m.in. II przejścia pn. grani Niżnich Rysów i I zejścia z Ciężkiej Przełączki ku pn.-zach. (w 1909).

W Zakopanem mieszkała stale w 1910-21; w 1915-16 była przewodniczącą zakopiańskiej Ligi Kobiet i w tych samych latach została sekretarką Kazimierza Tetmajera, gdy był on zakop. referentem Nacz. Komitetu Narodowego. Zakop. dom Żuławskich ("Łada"), także po śmierci Jerzego (1915), był ważnym ośrodkiem kulturalnym Zakopanego. Z Zakopanego Ż. wyjechała z synami do Torunia, skąd po kilku latach przeniosła się do Warszawy.

Po II wojnie świat., mieszkając w Warszawie, Ż. była tłumaczką literatury franc. i hiszp., również i książek alpinistycznych. Jej trzej synowie to Marek (artysta malarz), Juliusz (literat) i Wawrzyniec (muzykolog i kompozytor); wszyscy uprawiali taternictwo i alpinizm.

Lit. - "Rocz. Lit." 1971 (Józef Chudek). - Juliusz Żuławski: Z domu. Wa. 1978.