Żychoń Stefan

Ludzie

Żychoń Stefan (16 XI 1904 Zakopane - 9 IX 1992 tamże), syn » Józefa Żychonia. Architekt (Politechn. Warsz. 1933), uczestnik kampanii wrześniowej 1939, w 1940-42 pracownik Miejskiego Urzędu Budowlanego w Zakopanem, w 1943-45 w Krakowie z ramienia tajnej Politechn. Warsz. organizował i uczestniczył w prowadzeniu tajnych kursów architektonicznych.

Po wojnie współorganizator i wykładowca Wydziału Architektury AGH, a od 1957 wykładowca (od 1971 doc.) Politechn. Krak. do 1975, po czym organizator i kier. Pracowni Regionalnej Politechn. Krak. w Zakopanem. Od 1966 czł. Komisji Urbanistyki i Architektury Oddziału PAN w Krakowie.

Już w 1940-42 Ż. był współtwórcą teoretycznego planu przestrz. zagospodarowania Zakopanego, od 1945 opracowywał różne projekty urbanistyczne w Zakopanem, od 1956 z ramienia Komitetu Historii Nauk PAN był członkiem zespołu do badań nad dawnym przemysłem w Tatrach Pol. i Słow., w 1957 został koordynatorem inwestycji i następnie architektem miejskim w związku z rozbudową Zakopanego i Okręgu Tatrz.

Od 1975 (jako kier. Pracowni Regionalnej PK) realizował prace studialne, naukowobadawcze i projektowe, związane z woj. nowosądeckim, zwł. Podtatrzem i Tatrami oraz ochroną zabytków tego regionu.

Tematem nie opublikowanej drukiem rozprawy doktorskiej Ż. w 1960 była Osada górniczo-hutnicza w Kuźnicach w XVIII i XIX wieku. Jego praca habilitacyjna z 1969 została opublikowana: Elementy struktury przestrzennej polskiego i słowackiego Podtatrza (Kr. 1970, "Zeszyty Naukowe Politechn. Krak." nr 6, Architektura zeszyt 25), a wcześniej ukazało się jej streszczenie pt. Wybrane problemy struktury przestrzennej polskiego i słowackiego Podtatrza ("Spraw. Posiedz. Komis. Nauk. PAN Krak.", I-VI 1968).

Tatr i Podtatrza dotyczą też jego artykuły: Zdobycze Zakopanego ("Kur. Warsz." 19 II 1939, krytyka architektoniczna hotelu na Kalatówkach), O kierunkach rozwoju przestrzennego rekreacji u podnóża Tatr ("Architektura" 1971, nr 4-5).

Lit. - Wojna i okupacja we wspomnieniach pracowników Politechniki Krakowskiej. Kr. 1986.