dokumenty lokacyjne

Nie okreslony

dokumenty lokacyjne i przywileje sołtysie lub ich potwierdzenia, zwane też przywilejami królewskimi, wydawane były przez królów pol., sądy referendarskie, starostów nowotarskich itd. w związku z wsiami zakładanymi lub już istniejącymi na Podhalu. Wiele z tych dokumentów zawiera jedne z najstarszych wiadomości o Tatrach, gł. o terenach tatrz. przydzielanych sołtysom do wypasu. Zachowane dokumenty tego rodzaju pochodzą z 1434-1767.

Dużo takich dokumentów ogłosił drukiem Edmund Długopolski: Przywileje sołtysów podhalańskich ("Rocz. Podh." 1, 1914-21), a dalsze in. historycy polscy. Wiele takich dokumentów wykorzystała Zofia Hołub-Pacewiczowa w swej wielkiej pracy o pasterstwie tatrz.