driakiew lśniąca

Nie okreslony

driakiew lśniąca (Scabiosa lucida ), z rodziny Szczeciowatych (Dipsacaceae ). Przeciętnie ok. 30 cm wysoka roślina, o dolnych liściach całych, jajowatopodługowatych, brzegiem karbowanych, a łodygowych pierzastosiecznych, głęboko wcinanych i ząbkowanych. Główki kwiatowe o kwiatach jasnolila lub różowolila, czasem prawie purpurowolila. Kwiaty brzeżne, większe, otaczają główkę brzegiem dookoła.

Nazwa polska niezgodna z łacińską: scabiosa znaczy świerzbnica. Tę ostatnią nazwę dano niesłusznie rodzajowi Knautia, któremu właśnie należałaby się nazwa driakiew. D.l. bywa czasem nazywana skabiozą, a w dawniejszych florach niejednokrotnie figuruje jako świerzbnica.

Kwitnie od wczesnej jesieni przez sierpień i wrzesień. Występuje na wapieniu, b. rzadko na granicie, zwykle mniej lub więcej zmilonityzowanym. Nazwa góralska: drejaka. Uszlachetnione kwiaty skabiozy, większe i w różnych kolorach, hodowane bywają po ogrodach.