Drojecka Róża
Ludzie
Drojecka Róża (21 IX 1904 Stryjno, pow. Krasnystaw - 13 IX 1990 Zakopane). Taterniczka, działaczka tur. i kult.-oświatowa. Mieszkając w Warszawie pracowała do 1939 jako bibliotekarka na Wolnej Wszechnicy Polskiej. Od 1942 zamieszkała w Zakopanem; po oswobodzeniu Zakopanego spod okupacji niem. w 1945 kierowniczka Oddziału Oświaty i Kultury Zarządu Miejskiego, w 1954-70 adiunkt i kierownik działu oświat. w Muzeum Tatrz. w Zakopanem.
Turystykę w Tatrach i taternictwo uprawiała od ok. 1925. Uczestniczyła w szeregu pierwszych wejść tatern., np. na Tomkowe Igły (w 1935), pn. ścianą Hlińskiej Turni (1937), dolną częścią pd.-zach. grani Żabiej Lalki (1946) oraz w przejściach licznych nowych wariantów, a poza tym w powtórzeniach dróg do nadzw. trudnych włącznie. Chodziła też po Tatrach w zimie, dokonując m.in. wejścia zim. na Hrubą Turnię. W 1928 wchodziła w skład grupy zasilającej przy pierwszej próbie przejścia zimowego Grani Tatr Wys. Towarzyszami jej wycieczek tatern. byli Konstanty Narkiewicz-Jodko, Maciej Zajączkowski, Wawrzyniec Żuławski, Ludwik Januszewicz, Tadeusz Orłowski, Stanisław Siedlecki, Zofia Radwańska-Paryska i in. W 1927-30 była sekr. zarządu Sekcji Tatern. AZS w Warszawie.
W 1951 zdała egzamin na przewodnika tatrz. klasy III, w 1964 klasy II, w 1967 klasy I. Przez szereg lat była b. czynna jako przewodnik tatrz. i jako instruktor przewodnictwa tatrz. Przez kilka lat była sekretarką zarządu Koła Przewodników Tatrz.w Zakopanem. Czł. hon. zakopiańskiego KPT.
Ogłosiła w czasopismach artykuły na tematy tatern., tur. i in. związane z Tatrami i Podtatrzem, np. W czasie co minął ("Tat." 1947), Władysław Matlakowski, lekarz i etnograf ("Problemy" 1959), Dr Tytus Chałubiński ("Literatura Lud." 1957). Jest autorką materiałów szkoleniowych dla przewodników tatrz.