Uboga zagroda Sołtysa

Zagrodę wybudował w 1861 r. pradziad ostatniego właściciela, Jakuba Sołtysa. Domostwo dziedziczyli kolejni potomkowie tej rodziny. Po II wojnie światowej część rodziny przeniosła się do nowego domu, a starą zagrodę zakupiło w 1982 r. Muzeum Tatrzańskie, z przeznaczeniem na ekspozycję etnograficzną. W przeciwieństwie do zasobnej zagrody Korkoszów w Czarnej Górze, dom Sołtysów jest przykładem ubogiego spiskiego gospodarstwa z przełomu XIX i XX w.

Drewniana zagroda składa się z domu mieszkalnego i zabudowań gospodarczych pod jednym dachem. W części mieszkalnej mamy sień, izbę i komorę. Zbudowana z okrąglaków sień – w której stoją gospodarskie sprzęty, np. putnie na wodę czy rajtopki na mleko – prowadzi do izby. W zagrodzie Sołtysów izba jest jedna – tutaj spano, przygotowywano posiłki, przyjmowano gości.

Urządzenie jest skromne – piec, łóżko, półka na naczynia, ławy oraz stół. Ozdobą izby są makatki i powieszone nad stołem fajansowe naczynia. Rolę szafy pełnią żerdki wiszące nad łóżkiem i koło pieca. W izbie można także się zapoznać z ciekawym, dziś już unikalnym strojem jurgowskim z końca XIX i początku XX w. Zgromadzony we wnętrzu zagrody strój obrazuje sposób ubierania się zarówno zamożnych, jak i ubogich mieszkańców wsi.

Monika Frenkiel

Źródło: Gazeta Krakowska - www.gk.pl - 2008/02/23