Gdy spotkasz misia...

Podczas górskich wędrówek możemy spotkać na swej drodze niedźwiedzia. Pamiętać trzeba, że niedźwiedź nie jest jednak „misiem” znanym z Kubusia Puchatka, a bardzo groźnym drapieżnikiem.

Na terenie TPN mieszka kilkanaście niedźwiedzi — napotkać je można głównie w rejonach: Morskiego Oka, Doliny Roztoki, Polany Kondratowej, a także Doliny Strążyskiej i Tatr Zachodnich — w tym również na trasach rowerowych. Niedźwiedzie (nawet te szukające pożywienia po turystach) zazwyczaj unikają człowieka, ale do spotkania może dojść. Aby spotkanie takie było bezpieczne i pozostało miłym wspomnieniem z górskiej wycieczki, a nie koszmarem nocnym lub tym bardziej nie zakończyło się uszczerbkiem na zdrowiu, należy zachować kilka podstawowych zasad:

Żeby nie spotkać niedźwiedzia

• przed wyjściem w góry sprawdzić, czy ze względu na niedźwiedzie zamknięte są jakieś szlaki, oraz unikać przebywania w rejonie występowania niedźwiedzi po zmroku;
• nie chodź po zmroku sam — niedźwiedzie unikają grup ludzi; rozmawiajcie głośno;
• jeśli usłyszysz charakterystyczne „mruczenie” z lasu — staraj się, aby niedźwiedź cię nie zauważył;
• jedzenie (szczególnie konserwy itd.) powinno być szczelnie zapakowane, aby ich zapach nie skusił niedźwiedzia.

Gdy spotkasz niedźwiedzia

• jeśli spotkamy niedźwiedzia, należy oddalić się w sposób cichy i spokojny — nie należy uciekać, aby niedźwiedź nie potraktował cię jak zdobycz! Nie należy także wchodzić na drzewo — niedźwiedź robi to znacznie lepiej;
• szczególnie ostrożnie powinniśmy się wycofać, jeśli natrafimy na młode niedźwiadki — matka w ich obronie może być bardzo niebezpieczna;
• nie wolno karmić niedźwiedzi ani zostawiać resztek jedzenia, opakowań, które mogą je zainteresować — niedźwiedzie szczególnie niebezpieczne są podczas żerowania;
• nie wolno zbliżać się do niedźwiedzia np. w celu wykonania zdjęcia czy sfilmowania go. Może gwałtownie zareagować na błysk flesza lub ostre oświetlenie latarką;
• jeśli staniesz z niedźwiedziem oko w oko, delikatnie rozepnij pas biodrowy plecaka, aby w razie czego móc go zrzucić — może zainteresuje się nim. Nie rób gwałtownych ruchów, kontroluj jego zachowanie (nie patrz mu w oczy);
• jeśli niedźwiedź obserwuje cię i ma uszy położone do tyłu — nawet nie ruszaj się! Później powoli wycofuj się. Jeżeli jesteś z dziećmi, bacznie zwracaj uwagę na ich zachowanie;
• jeśli jednak niedźwiedź nie straci zainteresowania tobą, delikatnie połóż się na ziemi, podkurcz nogi, osłoń rękoma szyję i twarz — w większości przypadków niedźwiedź zostawi cię w spokoju; w najgorszym razie powinien najwyżej podrapać.

Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos)

Drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych. Dochodzi do 2 m długości, 1,25 m wysokości i do 400 kg wagi. Sierść gęsta, barwy rudej, brunatnej, czarnej lub srebrzystej. Zamieszkiwał pierwotnie całą Europę, obecnie w południowo-zachodniej Europie wytępiony. Występuje w niedostępnych lasach górskich, w Eurazji i Ameryce Północnej, aż do północnego Meksyku. Żywi się nasionami, owocami, grzybami, dżdżownicami, ślimakami, jajami ptaków, chętnie zjada miód; z braku produktów naturalnych może wyrządzać znaczne szkody wśród bydła i zwierzyny leśnej. Na człowieka napada tylko drażniony lub zachęcony, np. przez karmienie. Na zimę przygotowuje sobie legowisko zwane gawrą i zapada w sen zimowy, z którego często budzi się od czasu do czasu. Żyje samotnie, tylko w okresie godowym z samicą. W zimie samica rodzi zwykle 2–3 młodych, którymi opiekuje się aż do następnego miotu. Samica z młodymi bywa szczególnie niebezpieczna.

Źródło: Opracowanie własne www.z-ne.pl - Opis niedźwiedzia brunatnego udostępniony przez wrocławskie ZOO