Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (1668 m.n.p.m.)

Schronisko w Pięciu Stawach jest jedynym w polskich Tatrach, do którego nie można dojechać samochodem. Budowane było w latach 1947-1953. Bez względu na warunki atmosferyczne, schronisko jest czynne przez cały rok.W odległości zaledwie dziesięciu minut od schroniska, wody z całej doliny, gromadzone w Wielkim Stawie spływają przez stawiarski próg, tworząc największy wodospad tatrzański - Siklawę (około 70 m. wysokości).Wielki Staw pieciostawiański jest najdłuższym (ok. 1 km ) i najgłębszym (ok. 80m) jeziorem tatrzańskim oraz drugim pod względem głębokości jeziorem w Polsce.Schronisko to dobre miejsce wypadowe m.in. na najtrudniejszy szlak w polskich Tatrach - pasmo ORLEJ PERCI.


Schronisko w Pięciu Stawach jest jedynym w polskich Tatrach, do którego nie można dojechać samochodem. Budowane było w latach 1947-1953. Bez względu na warunki atmosferyczne, schronisko jest czynne przez cały rok.

W odległości zaledwie dziesięciu minut od schroniska, wody z całej doliny, gromadzone w Wielkim Stawie spływają przez stawiarski próg, tworząc największy wodospad tatrzański - Siklawę (około 70 m. wysokości).

Wielki Staw pieciostawiański jest najdłuższym (ok. 1 km ) i najgłębszym (ok. 80m) jeziorem tatrzańskim oraz drugim pod względem głębokości jeziorem w Polsce.

Schronisko to dobre miejsce wypadowe m.in. na najtrudniejszy szlak w polskich Tatrach - pasmo ORLEJ PERCI.

Orla Perć - jeden z najtrudniejszych i najbardziej niebezpiecznych szlaków w Tatrach Wysokich, poprowadzony zboczami oraz granią przez przełęcze i szczyty, między przełęczami Zawrat i Krzyżne
i dalej grzbietem Wołoszyna na Polanę pod Wołoszynem. Odcinek od Krzyżnego do Polany pod Wołoszynem jest od 1932 roku zamknięty i nie przewiduje się jego otwarcia. Orla Perć prowadzi właściwie granią, ale miejscami, z powodu ukształtowania terenu, oddala się od niej, omijając szczyty
i turnie. Jest oznakowana kolorem czerwonym. Na szlaku znajdują się rozliczne ułatwienia (łańcuchy, klamry i żelazne drabinki), mimo to jednak szlak ten nie jest odpowiedni dla początkujących turystów górskich, wymaga pewnego obycia z górami, sposobem korzystania z łańcuchów, wreszcie umiejętności wyszukiwania właściwych chwytów i stopni. Szczególnie istotne jest to przy złej pogodzie.

Od czasu otwarcia szlaku w 1906 zginęło na nim ponad 100 turystów.