Bazar Polski

    Niemal naprzeciwko hotelu "Morskie Oko" znajduje się budynek, nazywany niegdyś "Bazarem Polskim", gdzie dziś mieszczą się m.in. Miejska Galeria Sztuki, "Delikatesy" PSS "Społem" oraz Restauracja "Sphinx". Budynek, wzniesiony w latach 1910-11, wg projektu arch. Franciszka Mączyńskiego, staraniem hr. Władysława Zamoyskiego, początkowo miał służyć na pomieszczenie sklepów i sali wystawowej, gdzie prezentowane miały być wyroby polskiego rzemiosła i myśli technicznej ze wszystkich trzech zaborów. Jednakże wkrótce okazało się, że wielka sala na piętrze budynku najlepiej nadaje się na wystawy plastyczne i tym celom służy od lipca 1911 roku do dziś, początkowo jako galeria wystaw Towarzystwa "Sztuka Podhalańska", potem administrowana przez Związek Plastyków, od 1968 roku przez Biuro Wystaw Artystycznych, a od roku 2001 - jako Miejska Galeria Sztuki (wejście do galerii od strony ul. Weteranów Wojny).

Letnia wystawa sztuki - 1924 r. (fot. arch. Muzeum Tatrzańskiego)

    Wystawiali tu swoje dzieła wszyscy najwybitniejsi polscy plastycy - od Teodora Axentowicza i Juliana Fałata, przez obydwu Witkiewiczów po Małgorzatę Abakanowicz i Tadeusza Brzozowskiego. Od lat międzywojennych próbowano łączyć wystawy plastyczne z koncertami muzyki poważnej.

    Na parterze znajdują się sklepy - co jest kontynuacją tradycji z czasów hrabiego Zamoyskiego, który patronował mającej tu swoją siedzibę Spółce Handlowej. Tutaj też znajdował się duży magazyn nowości i tekstyliów pod nazwą "Bazar Polski", który dał nazwę całemu budynkowi.

Reklama "Bazaru Polskiego" 1924 r. (fot. arch. MT)

Reklama płatków śniadaniowych w "Bazarze Polskim" 1931 r. (fot. arch. Muzeum Tatrzańskiego)

Slajd Reklamowy "Bazaru Polskiego" (wyświetlany w kinie przed projekcją filmu) - lata 30-te XX w. (fot. arch. MT)

Restauracja "Sphinx" w "Bazarze Polskim" (fot. Andrzej Samardak)

Ulica Krupówki - fragment pomiędzy hotelem "Morskie Oko" i dawnym "Bazarem Polskim" (fot. Andrzej Samardak)