Pustelnia św. Brata Alberta

    W północnej części ogrodu klasztornego sióstr albertynek na Kalatówkach znajduje się niewielki drewniany budynek, nazywany Pustelnią Brata Alberta. Wybudowany został w 1901 r. jako pomieszczenie dla księży, którzy odprawiali msze święte w pobliskiej kaplicy. Umieszczono tam także celę dla założyciela zakonu, który często przybywał z Krakowa na Kalatówki na wypoczynek, i do pracy. Obecnie w chatce urządzona jest Izba Pamięci po św. Bracie Albercie (otworzona w 1970 r.).

Wejście do celi Brata Alberta (fot. Andrzej Samardak)

    Zgodnie z regułami zakonu, domek Brata Alberta jest bardzo skromny: składa się z dwóch izb i niewielkiego poddasza. Z wąskiego ganku wchodzimy do maleńkiego korytarzyka, z którego oglądamy celę, zajmowaną przez Adama Chmielowskiego. Wypełnia ją niemal w całości wąska prycza, pod którą widzimy zakonne trepy Brata Alberta. Sąsiedni, nieco większy pokoik, pozwala na zapoznanie się z bujnym życiorysem założyciela zakonu, z jego dziełami malarskimi, publikacjami na jego temat. Tam można też zaopatrzyć się w książki, obrazki, kartki pocztowe.

    Przy ścieżce do kaplicy znajduje się mała studzienka, na obudowie której umieścił Brat Albert obrazek Matki Bożej Częstochowskiej oraz starożytną modlitwę franciszkańską "Bogu chwała".

    6 czerwca 1997 r. Pustelnię nawiedził wielki czciciel Krakowskiego Biedaczyny Ojciec Święty Jan Paweł II, podczas pielgrzymki do Ojczyzny, po beatyfikacji S. Bernardyny Jabłońskiej pod Wielką Krokwią.

Cela Brata Alberta (fot. Andrzej Samardak)

Izba Pamięci Brata Alberta (fot. Andrzej Samardak)

    Adam Chmielowski (1845-1916), dawny malarz i żołnierz antyrosyjskiego Powstania Styczniowego, dziś znany jako święty Brat Albert. Ranny w Powstaniu Styczniowym (stracił nogę), od 1864 r. studiował malarstwo (Paryż, Warszawa, Monachium). W 1887 r. wstąpił do zakonu franciszkańskiego, z grupą zakonników (albertyni) rozpoczął pracę wśród ludzi z marginesu społecznego w Krakowie. W Zakopanem bywał od początku lat 80-tych, w 1888 r. wraz z kilkoma zakonnikami wybudował wg proj. St. Witkiewicza drewniany klasztor na Kalatówkach. Albertyni wraz z Chmielowskim pracowali fizycznie przy budowie kolei zakopiańskiej, drogi do Morskiego Oka (dziś Oswalda Balzera), ścieżki turystycznej do Czarnego Stawu i pensjonatu "Stamary", zajmowali się też oprawą książek. W 1983 beatyfikowany przez Jana Pawła II, w 1989 kanonizowany.